Review: De Tatta’s 2

Ik kreeg de kans om aanwezig te zijn bij de premiere van de Nederlandse film De Tatta’s 2. Het is een vervolg op De tatta’s dat een onverwacht succes werd in de bioscopen met 750.000 bezoekers. Tenminste dat aantal werd ons toegeschreeuwd vanaf het podium van Tuschinski. Deze cijfers laten zien dat het naar boven is afgerond, maar dat mag van mij.

De Tatta’s 2

In het eerste deel komt een goed bedeeld gezin met witte model-kindertjes terecht in de Bijlmer. Niet voor de lol maar omdat ze al hun geld hebben verloren. Na een aanpassingsperiode en de verplichte mama krijgt ruzie met papa en komen weer bij elkaar hebben ze hun thuis gevonden.

In de sequal is het gezin geaard en gelukkig in de Bijlmer, alhoewel de criminaliteit toeneemt en er steeds meer gesloopt wordt in de buurt. Dan verschijnt er een projectontwikkelaar, gespeeld door Margot Ros, die de hele buurt wil slopen om er een nieuwe (dure) buurt van te maken. Dit is de aanleiding voor de rest van het verhaal wat ik je niet zal verklappen.

Wat vonden wij van de Tatta’s 2?

Elke film heeft een doelgroep, en wanneer je daar niet in hoort dan is de kans groot dat je hem niet leuk vind. Ik behoor dus niet tot de doelgroep van de Tatta’s, dat alleen kon ik al zien aan de opkomst op de premiere. Veel moeders met kinderen en een sloot aan influentials die zichtzelf voor de camera’s gooiden om te solliciteren naar een rol in de Tatta’s 3.

Een Nederlandse film heeft nooit een groot budget, dat is een gegeven. Het is dus een enorme uitdaging om voor weinig geld its goeds op het doek te krijgen. Dat dat opgaat voor camera, regie, locatie en special effects, dat snap ik. Dat een beetje fatsoenlijk scrip blijkbaar niet in het budget paste snap ik dan weer niet.

Het verhaal is dun, heel dun, zo dun dat je er als nuchtere toeschouwer een spelletje van maakt om te voorspellen wat de volgende actie, scene of grap is. Dat deed ik dan ook tegen de verveling, en ik had het meestal goed.

Op geen enkel moment is er ook maar enige moeite gedaan om het verhaal van een verrassende wending te voorzien. Een aantal grappen vielen heel erg goed, maar er vielen er meer helemaal dood en dat was pijnlijk.

De Cast

Aan de cast kan het niet liggen want die is prima. De film wordt gedragen door Leo Alkemade, Leonie ter Braak en Thomas Brok. De rest daarom heen is lerende of doet zijn best. Ik geloof er heilig in dat de meeste acteurs en actrices beter uit verf zouden komen met een beter script.

Het optreden van Margot Ross is wel een teleurstelling. Het kwam op mij over of ze volledig niet op de rol voorbereid was, of helemaal niks met het script kon. Daar was ik wel door verrast want wanneer iemand een type(tje) kan neerzetten dan is zij het wel. Dat bewijst de legendarische reeks Toren C wel.

De eindconclusie

Ik denk dat de film voor de doelgroep tot 16 jaar nog wel te doen is. Omdat je dan misschien nog niet helemaal hebt ervaren wat een goede film is. Ook kan ik me voorstellen dat je het leuk vindt om aantal mensen die je kent van de socials tegen te komen. De leeftijdsgroep daarna zal de film tolereren als een leuk avondje uit. Maar een ieder zal wel moeten toegeven dat ook hier de regel opgaat, de sequal is meestal veel slechter dan het origineel.

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.